Pronašla je sebe u hotelijerstvu, mada nije bilo lutanja, odrasla je u porodici u kojoj je ugostiteljstvo dio tradicije. Novljanka, Tanja Perović, već 35 godina uči, radi i uči druge hotelijerstvu. Sa jednakom strašću i uživanjem uvodi nove prakse, prati trendove i nikada ne zaboravlja na osmjeh i domaćinski stav. Ona je danas zvanično generalna menadžerka hotela, ekspertkinja za tutrizam i hotelijerstvo, konsultantkinja za pre-opening&hotelske oioeracije. Neko je ko dobro zna kako se gradi vrhunsko hotelijerstvo.
“Moji baba i djed, Vjera i Gojko Perović, bili su vlasnici čuvene kafane “Belavista” u Starom gradu u Herceg Novom, dok su moji roditelji, Katica i Dragan Perović, kao dugogodišnji i višestruko nagrađivani radnici HTP “Boka”, ostavili značajan trag u hotelijerstvu Crne Gore. Moj otac bio je jedan od najistaknutijih ugostiteljskih radnika tadašnje Jugoslavije. Učestvovao je u pripremi ugostiteljskih kadrova za Olimpijske igre u Sarajevu 1984. godine”, priča nam s ponosom Tanja Perović.
A danas su njeni roditelji veoma ponosni na nju. Baš kao i sin Blažo, koji je takođe krenuo stopama ugostitelja, imao je I svoj kafić. Ali, proslavio se kao DJ s iskustvom iz Libije, Egipata, Dubaija…
Okrenimo se, ipak, Tanjinoj impozantgnoj karijeri. Svoje prve profesionalne korake napravila je upravo u HTP “Boka”, gdje je tokom 14 godina rada sticala iskustvo u hotelima “Igalo”, “Tamaris”, “Topla” i “Plaža”. Kasnije je radila u turističkoj agenciji “Gorbis”, a bila je i dio prve generacije sertifikovanih turističkih vodiča u Crnoj Gori.
“Profesionalni put potom me odveo u kompaniju “Riviera Management and Development Resort” u Njivicama, a zatim sam učestvovala u pre-opening projektu hotela “Splendid” u Bečićima, gdje sam narednih pet godina bila dio tima koji je postavljao visoke standarde poslovanja. Kasnije sam osnovala kompaniju “Skrinjica”, specijalizovanu za opremanje hotela i ugostiteljskih objekata potrošnim materijalom, dok sam istovremeno obavljala funkciju potpredsjednice Udruženja hotelskih domaćica Crne Gore”.
Tanja Perović je bila i dio i pre-opening projekta Portonovog, gdje je radila kao Resident Services Manager. Profesionalno iskustvo sticala je i u hotelu Rixos Premium Dubrovnik, u periodu uvođenja novih standarda i unapređenja kvaliteta usluge hotela 5* na Premium nivo. Nakon toga uslijedio je angažman u grupaciji Maestrali.
Jedan od najvećih izazova u karijeri bio je odlazak u Benghazi, gdje je učestvovala u otvaranju prvog hotela sa 5* u Libiji, a kasnije obavljala i funkciju generalne menadžerke.
“Danas obavljam funkciju konsultanta kompanije “Vibacom”, gdje aktivno radim na unapređenju prodaje i razvoju tržista Crne Gore, Srbije, Hrvatske i Slovenije. U okviru kompanije “Vibacom” zastupljeni su brojni svjetski brendovi iz oblasti hotelske kozmetike, opreme i profesionalnih rješenja za hotelsku industriju, među kojima se izdvajaju Rituals, Trussardi, Guerlain, Bvlgari, Bentley, Corby, Minibar Systems i brojni drugi renomirani brendovi, a koje hotel ima visoko postavljenim standardima prepoznaju”.
Saradnja sa vrhunskim profesionalcima omogućava nam da hotelima ponudimo proizvode i rješenja koja odgovaraju najvišim standardima savremenog hotelijerstva i očekivanjima gostiju, objašnjava Tanja.
Ona istovremeno radi i na osnivanju MOHA asocijacije (Montenegro Hospitality & Housekeeping Association), sa željom da poveže kolege iz struke,iz regiona, da zajednički odgovore na izazove sa kojima se suočava hotelska industrija i doprinesu podizanju profesionalnih standarda.
Tanja je i dobitnica nagrade “Ambasador Dobre usluge”, koju dodjeljuju kolege iz Srbije, a koja predstavlja simbol izvrsnosti u pružanju usluge i potvrdu dugogodisnjeg rada, posvećenosti i visokih profesionalnih standarda.
“ Poslije više od tri decenije rada i dalje vjerujem da se vrhunsko hotelijerstvo ne gradi samo luksuzom, već prije svega znanjem, disciplinom, odgovornošcu i ljudima koji svoj posao obavljaju s ljubavlju, strašcu i posvećenošcu”.
Da li standardi u hotelijerstvju postoje samo na papiru?
Nakon više od 30 godina rada u hotelijerstvu, brojnih pre-opening projekata, pisanja hotelskih standarda i procedura, kao i konsultantskih projekata širom regiona, Tanja Perović otvara i jednu temu o kojoj se premalo govori.
“Najteži dio posla nije napisati standarde. Najteže je implementirati ih i obezbijediti da se svakodnevno poštuju. Na žalost, sve češće se susrećem sa situacijom da hoteli imaju kvalitetno napisane procedure, ali se one u praksi ne primjenjuju. Umjesto profesionalnih sredstava za čišćenje i dezinfekciju, koja imaju potrebne sertifikate, pravilne doze i namjenu za osjetljive hotelske površine, i dalje se koriste sredstva na bazi hlora i jake kiseline – čak i za čišćenje gostinskih soba”.
Zato se Tanja Perović pita: Ko kontroliše kvalitet hemijskih sredstava koja se koriste u hotelima? Ko provjerava da li su ta sredstva bezbjedna za zaposlene i goste? Ko snosi odgovornost za oštećenja skupocjenih materijala, namještaja, sanitarija i opreme?
“Profesionalna sredstva i koncentrati nisu trošak. Naprotiv, oni produžavaju vijek trajanja materijala, štite zdravlje zaposlenih i gostiju, omogućavaju pravilno doziranje, smanjuju potrošnju i dugoročno donose značajne finansijske uštede. Ipak, u praksi se često dešava da osobe zadužene za nabavku ili organizaciju nemaju dovoljno vremena da se ozbiljno posvete ovoj temi ili ne prepoznaju njen značaj. Posljedice takvih odluka nisu vidljive odmah, ali ih hoteli vremenom skupo plaćaju”.
Visoki standardi hotela ne ogledaju se samo u luksuznom enterijeru ili ljubaznom osoblju. Oni se ogledaju i u načinu na koji brinemo o higijeni, zdravlju ljudi i očuvanju imovine.
“Vrijeme je da se zapitamo da li želimo standarde koji će stajati u fascikli ili standarde koji će se svakodnevno primjenjivati? Kao konsultant za hotelske standarde i procedure, vjerujem da upravo dosljedna primjena profesionalnih rješenja pravi razliku između prosječnog i vrhunskog hotela”, zaključuje Perović.
