Fotografija nam često otkrije ljepotu, novu perspektivu sredine u kojoj živimo, ono pored čega svakodnevno prolazimo, a ne vidimo. Ali isto tako i ono na što želimo da zažmurimo, da zaboravimo, ili samo da odložimo “za neko vrijeme”, dok ne bude bolje.
Ovo na fotografiji je bivši bazen Instituta Dr Simo Milošević u Igalu, zapravo to je ono što je od njega ostalo, nakon što se u julu, prije četiri godine urušila krovna konstrukcija.
Nema vode, nema tribina, svlačionica, puno je zemlje, niče neko divlje rastinje, razbacani su djelovi tribina, razni otpad…
To je danas ružna velika rupa u sklopu Druge faze Instituta, koji je ove godine radio “punom parom”. Nakon teške finansijske krize, za osam mjeseci je ostavreno skoro 115 hiljada noćenja, 6000 više nego prethodne godine, prihodi su dostigli 10 miliona, vraćen je dio dugova, hvali se menadžment.
Institut se polako oporavlja kroz Plan restrukturiranja, ali i predugo čeka na novi investicioni ciklus. Propadaju objekti, spolja i unutra, oprema… Pravo ruglo je stari stacionar, Prva faza, (mada je i Druga u lošem stanju), bivše E odjeljenje, soliter… Žalosno izgleda Titova vila sa parkom… A sportski dio, ovaj gdje je do prije četiri godine bio bazen, potpuno je van funkcije.
Ne treba zaboraviti da je bazen zapravo bio gradski, veliki oslonac PVK Jadran, najtrofejnijem crnogorskom sportskom klubu. Otada Jadran nema zimskog bazena i ne može da igra evropske utakmice, Ligu šampiona, pod balonom u bazenu na Škveru.
Igrači treniraju i putuju zbog utakmica u Trebinje, jer su u tom gradu povoljniji uslovi od onih u Kotoru, Budvi i Podgorici.
Projekat rekonstrukcije bazena Instituta Igalo, bio je posljednjih godina i dio predizbornih programa nekih partija, pa onda se javila ideja za gradnju olimpijskog bazena, takođe u Igalu, u blizini buduće autobuske stanice.
Iz Opštine su još prije dvije godine najavili izgradnju olimpijskog bazena za oko 20 miliona eura, sa 1000 sjedišta. Pripremljeno je idejno rješenje, od preko pola miliona eura. U avgustu prošle godine potpisan je ugovor sa konzorcijumom DBA – Institut za glavni projekat.
Konzorcijum je po ugovoru za 6 mjeseci trebalo da napravi glavni projekat… Jedna kandidatura za izgradnju olimpisjkog bazena iz kapitalnog budžeta države nije prošla. Možda će, sljedeća.
Međutim, sve, kada je riječ o projektima od opšteg javnog dobra, ide sporo. Prvo dok se raspišu tenderi, pa obezbijede sredstva, dok počnu radovi, pa se probijaju rokovi, ostavljaju nedovršeni poslovi… Takva je sudbina i s rekonstrukcijom bazena Instituta i gradnjom olimpijskog bazena u Igalu.
